Kind: check. Getrouwd: check. Dus blijkbaar is het nu tijd voor de volgende officiële fase van het volwassen leven: de verbouwing.

Of dit de juiste volgorde is, weet ik niet. Het zijn in ieder geval verdacht veel van die typische volwassen-mensen-dingen achter elkaar.

En voordat iemand zich aangesproken voelt: hoeft niet hè. Je mag ook gewoon zonder kinderen, huwelijk, verbouwing en bakfiets een volwaardig volwassen mens zijn. Sterker nog, soms lijkt me dat een bijzonder verstandige keuze.

Anyway. Wij gaan dus waarschijnlijk verbouwen.

Vorige week kwam Ronald Wouters van BAU EQUIPE langs. We hebben besproken wat we zouden willen en hij gaat alles op papier zetten.

Dat bedrijf viel me eigenlijk al op voordat we überhaupt een afspraak hadden gemaakt. Ze laten zien wat ze doen, hoe ze werken en wie erachter zitten. Op een manier die net even anders voelt dan het beeld dat ik blijkbaar nog steeds bij een aannemer heb.

Je weet wel. Klusbus, koffiebeker, shaggie achter z’n oor. Een planning die vooral als globale indicatie bedoeld lijkt.

Vooroordelen. Ik weet het.

Maar goed, terug naar onze straat.

Wij wonen in zo’n straat waarvan je na ongeveer drie huizen wel weet wat je kunt verwachten.

Dertigers en veertigers. Drukke banen. Kinderen. Bakfietsen. En jawel: jaren 30-woningen.

Die natuurlijk allemaal weer helemaal van nu moeten worden, met behoud van de originele elementen.

Sinds corona is zo ongeveer ieder huis in onze straat wel een keer aan de beurt geweest. Ik denk oprecht dat er in zes jaar tijd geen maand voorbij is gegaan zonder een container, bouwsteiger of klusbus voor de deur.

En daar hoort geluid bij. Prima.

Alleen is het net wat minder prima wanneer je een belangrijk telefoongesprek vanuit huis hebt gepland en om 09.03 uur ontdekt dat er bij de buren blijkbaar een muur uit gaat.

Of wanneer je afspraak uitloopt, je om 10.00 uur ergens moet zijn, twintig minuten moet rijden en om 09.45 uur naar buiten rent.

Om daar een vrachtwagen dwars over de straat aan te treffen.

Of ook een terugkerende favoriet: een aanhanger die precies zo staat geparkeerd dat je met je bakfiets geen kant meer op kunt.

Je gunt je buren hun prachtige nieuwe uitbouw.

Maar shit.

En natuurlijk weet ik dat zo’n verbouwing niet zonder overlast kan. Straks zijn wij zelf aan de beurt en zullen er ongetwijfeld ook mensen last van ons hebben.

Ik kan alleen maar hopen dat ze dan een beetje geduld met ons hebben.

En toen zei Ronald iets waar ik dus meteen van aanging.

“Wij doen altijd een paar dagen van tevoren een flyer bij de buren in de bus.”

Als ze gaan slopen, er meer herrie komt of de straat tijdelijk minder goed bereikbaar is, laten ze vooraf weten wat er wanneer gaat gebeuren.

En ik dacht echt:

JA. DIT.

Zes jaar verbouwingen in onze straat.

Nog nooit zo’n briefje gehad.

Wel een timmerman die voor werkzaamheden bij de buren via onze tuin moest en daarna onze trampoline op z’n kop liet liggen.

Inclusief een kastje dat blijkbaar ook prima op z’n nieuwe plek kon blijven staan.

En dan komt iemand met een flyer.

Waarschijnlijk vijf minuten werk als er eenmaal een standaard ligt.

Maar als ik weet dat er dinsdag gesloopt wordt, plan ik die dag op kantoor. Is de straat een paar uur geblokkeerd, dan vertrek ik eerder. En als er een vrachtwagen voor de deur komt, zorg ik dat ik niet precies op dat moment met mijn bakfiets naar buiten wil.

Dat is alles.

Ik hoef geen uitgebreide bouwvergadering, geen wekelijkse nieuwsbrief en ook geen persoonlijke excuses voor iedere klap van een sloophamer.

Een briefje is genoeg.

Ik word daar dus oprecht blij van. Van bedrijven die dit soort dingen gewoon in hun werkwijze hebben opgenomen. Waar iemand kennelijk ooit heeft bedacht dat de mensen rondom een verbouwing misschien ook een agenda hebben.

Een klein stukje aandacht voor iets waar een ander behoorlijk veel last van kan hebben.

En eerlijk gezegd vind ik dat een veel overtuigender visitekaartje dan welke gelikte verkooppresentatie dan ook.

Nu nog even afwachten wat Ronald op papier zet.

En daarna kunnen we ons officieel aansluiten bij de traditie van onze straat.

Inclusief container, klusbus en een huis dat natuurlijk helemaal van nu moet worden.

Met behoud van de originele elementen, uiteraard.

En een briefje voor de buren.